C – jafetska / azijska

Haplogrupa C  proistekla je iz haplogrupe CF kako je to i prikazano na opštem DNK stablu. Zajedno sa F haplogrupom i svim potonjim haplogrupama na stablu nastala je na teritoriji Azije. Danas je haplogrupa C rasprostranjena na širokom prostoru Mongolije, Ruskog Dalekog Istoka, Mandžurije, Polinezije, Australije i kod nekih populacija sjevernoameričkih Indijanaca.

Smatra se da je haplogrupa C nastala na indijskom potkontinentu, odakle se razgranala ka sjeveru Azije, Australije do Amerike.

 

C HAPLOGRUPA KROZ HISTORIJU:

C haplogrupa je u kostima stare DNK pronađena prije 10.000 godina (kako naučnici vjeruju) na teritoriji Evrope i Rusije.

Međutim, analizom nasljednika starih naroda, danas većina potomaka ove haplogrupe se nalazi među narodima centralne Azije i domordcima Australije i Amerike.

(vidjeti mapu ispod – žuta polja sa crnim okvirom)

STATISTIKA:

Ova haplogrupa je procentualno najzastupljenija kod brojnih starih plemena Sibira, a od velikih naroda kod Mongolaca i Kazaha.

Evidentno je da su altaiski jezici (mongolski, tunguzijski i tutkijski) povezani sa ovom haplogrupom.

PODGRUPE I ZASTUPLJENOST:

C*

Prisutna u malim procentima u Aziji i Okeaniji.

C1 M8

Nastala  na japanskim ostrvima. Prisutna u Japanu u umjerenim frekvencijama od 5-10%.

C2 M38

Nastala u Melaneziji ili obalskom području jugoistočne Azije. Široko prisutna kod Polinežana i starosjedilaca Papue Nove Gvineje, kao što su narodi Lani i Dani koji imaju i do 100% C2 haplogrupe. Takođe veoma prisutna kod raznih naroda Mikronezije, Melanezije.

Kukova ostrva 82%, Samoa 72%, Tahiti 64%, Maori 43%, Tonga 34%.

C2a1 P33

Posebno prisutna kod Polinežana u velikom procentu.

C3 M217

C3a PK2

Prisutna kod mongolskih i tunguskih naroda istočne Azije i Sibira.

C3a1 M93

Sporadično se javlja kod Japanaca.

C3a2 P39

Javlja se kod nekoliko starosjedilačkih populacija Sjeverne Amerike uključujući Na-Dene narod, Sijuan i Algonkinske narode.

Javlja se kod Čejena i Apača u procentu od oko 15%.

C3a3 M48

Prisutna u visokom procentu kod sjevernih tunguskih naroda: Oročena 91%, Evena 74%, Evenka 70%, zatim kod Burjata 60%, kod Mongola 54%, Kazaha 40%, Hazara 40%, Nivka 38%, Korjaka 33%, Mandžuraca 27%, Uzbeka 20%, Korejanaca 16%.

C3a4 M407

 U malom procentu nađena kod Kambodžanaca, Han Kineza , Ujgura i Jakuta.

C3a5 P53.1

Nađena oko 10% kod naroda Sibe u Ksinjangu.

 C4 M347

Prisutna u visokom procentu kod australijskog naroda Aboridžina.

C5 M356

Prisutna u malim frekvencijama u južnoj, centralnoj i jugoistočnoj Aziji.

 

STARA DNK

Dosad je haplogrupa C nađena na starim kostima u dvije studije:

  1. Iskopavanja staromongolskih ostataka u dolini Egjin Goljužno od Bajkala, studija je rađena 2006., a kosti su stare oko 2000 godina
  2. Iskopavanja ostataka Andronovo kultureu okolini Krasnojarska u južnom Sibiru, studija je rađena 2008, a kosti su stare oko 3500 godina.

POZNATE LIČNOSTI:

Svakako najpoznatiji pripadnik haplogrupe C je bio Džingis Kan. Pretpostavka o njegovoj haplogrupi je nastala nakon što je analiziran veliki broj pripadnika haplogrupe C3 koji su pripadali jedinstvenom klasteru te haplogrupe koji je nastao prije nekih 1000 godina u Mongoliji, a zatim doživio pravu demografsku eksploziju u mnogim dijelovima Azije, upravo na onim područjima koje je Džingis Kan osvajao. Vjeruje se da su taj specifični haplotip mogli raširiti samo bliski rođaci i muški potomci Džingis Kana.

MIŠLJENJE KREACIONISTA

Godine koje su spomenute su izračunali teoretičari evolucije koji vjeruju da su ljudi živjeli u pećinama do prije 10 0000 godina. Većina ljudi na planeti su vjerujući i prije prihvataju mišljenje teoretičara kreacije od teoretičara evolucije.

Nema više razilaženja među naučnicima da svi ljudi potiču od jednog praoca – A haplogrupe i svi su se složili da se on zove Adam. Također nema razilaženja da većina populacije također potiče od CR haplogrupe – drugog praoca ljudi, u kojem su neki teoretičari kracije prepoznali Nuha, a.s./Noa, koji je prema svetim spisima imao tri sina: Ham, Šam i Jafet.

CR haplogrupa se dijeli na C – Jafetiti – najviše žute rase u Aziji, DE – Hamiti – najviše crne rase u Africi i F – Semiti – bijela rasa, 90% ostatka svijeta. Miješanjem rasa je nastalo puno drugih naroda različitih izgleda i boja kože. Postoje i drugačija kracionistička tumačenja, međutim nauka najviše daje potporu ovom tumačenju. Postoje i razliženja među religijama. Jevreji i hrišćani vjeruju da su na Nuhovoj, a.s/Noinoj lađi preživjeli samo njegovi potomci. Muslimani vjeruju da je bilo još preživjelih. DNK je utvrdio da danas postoje u Africi potomci A i B haplogrupe, što ide u prilog muslimanskoj teoriji.

 

Do sada nisu pronađeni DNK ostaci grupa starijih od C, E i F, što odgovara teorije o postpotopnoj generaciji koja potiče od tri pomenuta sina.

BOŠNJACI I C HAPLOGRUPA

Postoji jako nizak procenat identificiranih bošnjačkih prezimena sa ovom haplogrupom, koji se mogu naći u BAZI. Na MAPI možete naći njihovu identifikovanu rasprostranjenost na Balkanu.

Predak ove balkanske grane je mogao doći na prostore Balkana za vrijeme Turaka, mada nije isključeno da se to moglo desiti i ranije, kada su Tatari, Huni, Avari, Bugari, Pečenjezi, Mađari i Kumani prolazili kroz ove prostore.

Izvori: Eupedia, Poreklo, Britam, Bošnjački DNK projekat

REKLAME
Test
Test

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *