E – hamitska / afrička

Haplogrupa E je jedna od široko rasprostranjenih haplogrupa danas u svijetu. Nastala u Africi, ali sa svojim podgrupama koje su rano ušle u Evropu usko je povezana i sa genetskom historijom Evrope.

Haplogrupa E je proistekla iz haplogrupe DE iz koje je također proistekla haplogrupa D koja je nastala u Aziji. To znači da je haplogrupa DE svakako rođena na tlu Afrike, ali da su neki pripadnici te haplogrupe napustili Afriku i od njih je nastala haplogrupa D, a od onih koji su ostali u Africi nastala je haplogrupa E.

Danas je haplogrupa E najzastupljenija haplogrupa Afrike.

Vjeruje se da je haplogrupa E nastala u istočnoj Africi prije nekih 50.000 godina. Iz istočne Afrike se širila u podsaharsku Afriku, sjevernu Afriku, Evropu i Bliski Istok.

E HAPLOGRUPA U EVROPI:

RASPOROSTRANJENOST E HAPLOGRUPE U EVROPI DANAS:

STATISTIKA:

Procentualna zastupljensot E svijetu danas je najveća kod Berbera (92% do 80%), zatim kod afričkih Arapa (85% do 49%), zatim kod balkanskih starosjedioca (47% do 31%).

Afro-Azijatski jezici su usko povezani sa ovom haplogrupom.

PODGRUPE I ZASTUPLJENOST:

E1a M33

Zastupljena najviše u zapadnoj Africi, a najzastupljenija je u državi Mali sa 34% i to najviše kod naroda Dogon iz Malija sa 53%. Pored Malija zastupljena je u i Gvineji Bisao sa 20-30%. Nađena i u starim kostima urođeničkog stanovništva Kanarskih ostrva.

E2a M41

Zastupljena u oblasti velikih Jezera u istočnoj Africi, pogotovo kod naroda Alur sa 67%, Hema sa 39%.

E2b M54

Nađena kod Hosa naroda u južnoj Africi sa 28%, Rimaibe naroda iz Burkine Faso 27%, Daba naroda iz sjevernog Kameruna 22% i Zulu naroda južne Afrike 21%.

HAPLOGRUPA E1b1a V38

Haplogrupa E1b1a V38 je jedna od grana haplogrupe E1b1 koja je rasprostranjena uglavnom u podsaharskoj Africi. Ova grana haplogrupe E je praktično odsutna u Evropi, rijetko se sreće na Bliskom Istoku, ali je zato veoma zastupljena u sjevernoj Americi i Karibima, prije svega zahvaljujući trgovini crnačkim robljem koje je uglavnom dolazilo iz područja zapadne Afrike gdje je E1b1a V38 i najzastupljenija

Pretpostavlja se da je ova podgrupa haplogrupe E nastala prije 25000 godina negdje u istočnoj Africi, kao i većina drugih grana haplogrupe E odakle se veoma brzo proširila na zapad i jug Afrike

MAPA RASPROSTRANJENOSTI:

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

E1b1a1a1f1a M191

Prilično rasprostranjena haplogrupa nađena u Nigeriji 45-50%, kod Bantu populacija južne Afrike 25%, veoma zastupljena među Afroamerikancima sa 35%.

E1b1a1a1g1a U290

Najviša zastupljenost kod Evondo naroda u Kamerunu 57%, kod Afroamerikanaca 32%

E1b1a1a1g1c M154

Najzastupljenija kod Bamileke populacije u Nigeriji sa 31%.

Haplogrupa E1b1a V38 se sasvim jasno može povezati sa Niger-Kongo jezičkom porodicom i samim tim sa crnačkim stanovništvom zapadne Afrike i Bantu populacijom južne i centralne Afrike.

 

E1b1b M215

Haplogrupa E1b1b M215 je druga značajna podgrupa haplogrupe E1b1 koja je rasprostranjena, za razliku od podgrupe E1b1 V38, u sjevernoj i istočnoj Africi, Mediteranu i Evropi. Rasprave se danas vode da li je haplogrupa E ušla u Evropu preko Sredozemnog mora ili kopnom, preko Bliskog Istoka. Kako god, pojedine grane haplogrupe E su veoma rano postale genetsko naslijeđe Evrope, prije svega Balkanskog poluostrva iako je dalje porijeklo ukupne haplogrupe E svakako afrički kontinent.

Haplogrupa E1b1b M215 nastala je prije nekih 22.000 godina u istočnoj Africi, tačnije na liniji Rog Afrike, Etiopija i dolina Nila. Glavnina migracija je potom slijedila na sjever Afrike, Evropu i Bliski Istok. Samo je jedna mala grupacija, E-M293, migrirala u južnom pravcu

Gotovo sva haplogrupa E1b1b M215 je sastavljena od podgrupe E1b1b1 M35, tako da se često pod M215 podrazumijeva M35. E1b1b* M215 koja nije M35 je veoma rijetka, dok je grana E1b1b2 M281 nađena kod nekoliko pojedinaca u Etiopiji. Zbog toga, kada govorimo o E-M215, zapravo govorimo o E-M35.

E1b1b1a1a V12

E-V12 je najzastupljeniji ogranak E-M78 u južnom Egiptu (preko 40% stanovništva), dok je njegova podgrana E-V32 dominantna u Somaliji, južnoj Etiopiji i sjevernoj Keniji. Umjereno prisustvo E-V12* na Bliskom istoku i širom Evrope (osim nordijskih zemalja). Njena podgrana E-V32 nije pronađena van sjeveroistočne Afrike.

E1b1b1a1a2 V32

Najzastupljenija podgrupa E-V12. Prisutna uglavnom među kušitskim narodima Etiopije, Somalije i Kenije i to kod: Borana naroda u keniji sa 71%, kod Oromo naroda u Etiopiji sa 32%, kod Somalijaca 77%.

E1b1b1a1b V13

Ova posebna podgrupa haplogrupe E je tipična za Balkan i Evropu. Van Evrope je ima u veoma malim procentima. Najprisutnija je među kosovskim Albancima 45%, Bošnjacima Sandžaka 35%, Albancima u Makedoniji 35%, Albancima u Albaniji 32%, makedonskim Romima 30%, vojvođanskim Romima 70%, tesalijskim Grcima 35%, u Crnoj Gori 30% karpatskim Rusinima 25-30%, Cincarima 20%, Sicilijancima 20%, Srbima 19%, Makedoncima 18%, Bugarima 17%, Rumunima 15%, južnoj Italiji i Korzici od 15-25%, arapskim Druzima 10-20%.

Opširnije o ovoj grani čitajte OVDJE.

 

E1b1b1a1s V22

Centar ove haplogrupe je prostor Libije i Egipta odakle se širila prema jugu ka Sudanu.

E1b1b1a1d V65

Zastupljena sa 20% među libijskim Arapima i 30% među marokanskim Arapima.

 

Za razliku od podgrupe E1b1b1b V68 koja je prisutnija u istočnom dijelu sjeverne Afrike haplogrupa E1b1b1b Z827 dominira zapadnim dijelom sjeverne Afrike. I jedna i druga podgrupa imaju svoje rane migrante u Evropu, prva na Iberijskom poluostrvu, a druga na Balkanu.

 

E1b1b1b1 M81

Tipična haplogrupa Berbera i Tuarega, među kojima dostiže i do 80-100% prisutnosti. Glavna haplogrupa Magreba, Alžira, Maroka, sjeverozapadne Afrike. U Evropi značajnije prisutna na Iberijskom poluostrvu do oko 10% u pojedinim dijelovima Španije i Portugala, posebno u Kantabriji. Pretpostavlja se da je nastala prije nekih 6000 godina u sjevernoj Africi.

E1b1b1b2 Z830

Sadrži podgrupu E-M123 koja je uglavnom vezana za jevrejsku populaciju.

Pripadnici haplogrupe E1b1b M215 mogu veoma lako da se povežu sa afroazijatskom grupom jezika u koju spadaju: semitski, berberski, kušitski, koptski.

Nema spora da se E-M81 može povezati sa Berberima, a E-V32 sa Kušitima, a E- V 12 sa starim Egipćanima. Haplogrupa E1b1b M215 je prisutna dobrim dijelom i među jevrejskom i arapskom populacijom, pogotovo u Palestini i Libanu, pa bi haplogrupu E1b1b M215 mogli uopšteno povezati sa Semitsko-Hamitskim narodima.

STARA DNK:

Kao što je već pomenuto najznačajniji pronalazak stare DNK vezan za E haplogrupu je pronalazak E- V13 na uzorku starih kostiju sa starih nalazišta u Kataloniji starog 7000 godina. Uzorkovane kosti su pokazale veliku genetsku bliskost sa današnjom E- V13 populacijom na Balkanu. Inače, nalazište pripada neolitskoj kulturi Tiskane keramike za koju se zna da je migrirala sa Balkana prema zapadnom Mediteranu.

Kada su analizirane stare kosti urođenika na Kanarskim ostrvima stare u prosjeku 1.500 godina registrovano je prisustvo berberske E- M81 i istočno-sjevernoafričke E-M78. Sasvim je jasno da je staro stanovništvo Kanarskih ostrva prije evropske kolonizacije velikim dijelom pripadalo haplogrupi E.

Prilikom analize kostiju sa jednog antičkog rimskog groblja u južnoj Bavarskoj (rimska provincija Recija) koji je datovan u kraj 4. vijeka naše ere nađena su dva pojedinca koja su pripadala haplogrupi E1b1b M215.

Interesantno je da je E1b1b M215 nađen i kod sahranjenih pojedinaca u jednom hrišćanskom groblju u gradu Usedom u sjevernoj Njemačkoj iz 13. vijeka naše ere. Grad je bio u zoni preplitanja slovenske i germanske kulture, a pretpostavlja se da su ovi E1b1b njemački migranti iz južne Njemačke gdje E1b1b pokazuje veću prisutnost nego na sjeveru.

POZNATE LIČNOSTI:

Najpoznatiji pripadnik haplogrupe E1b1a V38 je svakako Nelson Mandela, pored njega tu je još i južnoafrički aktivista, sveštenik i Nobelovac Dezmond Tutu koji pripada podgrupi E1b1a1a1g U175

Albert Ajnštajn pripadao je haplogrupi E1b1b1 M35*

Napoleon Bonaparte pripadao je E-M123, tj. podgrupi M-34, tipičnoj za semitske populacije istočnog Mediterana. Jedan od Napoleonovih predaka nosio je nadimak Mavar iz Sarcane

Zinedin Zidan pripada haplogrupi E1b1b1b1 M81

MIŠLJENJE KREACIONISTA

Godine koje su spomenute su izračunali teoretičari evolucije koji vjeruju da su ljudi živjeli u pećinama do prije 10 0000 godina. Većina ljudi na planeti su vjerujući i prije prihvataju mišljenje teoretičara kreacije od teoretičara evolucije.

Nema više razilaženja među naučnicima da svi ljudi potiču od jednog praoca – A haplogrupe i svi su se složili da se on zove Adam. Također nema razilaženja da većina populacije također potiče od CR haplogrupe – drugog praoca ljudi, u kojem su neki teoretičari kreacije prepoznali Nuha, a.s./Noa, koji je prema svetim spisima imao tri sina: Ham, Šam i Jafet.

CR haplogrupa se dijeli na C – Jafetiti – najviše žute rase u Aziji, DE – Hamiti – najviše crne rase u Africi i F – Semiti – bijela rasa, 90% ostatka svijeta. Miješanjem rasa je nastalo puno drugih naroda različitih izgleda i boja kože. Postoje i drugačija kreacionistička tumačenja, međutim nauka najviše daje potporu ovom tumačenju. Postoje i raziliženja među religijama. Jevreji i hrišćani vjeruju da su na Nuhovoj, a.s/Noinoj lađi preživjeli samo njegovi potomci. Muslimani vjeruju da je bilo još preživjelih. DNK je utvrdio da danas postoje u Africi potomci A i B haplogrupe, što ide u prilog muslimanskoj teoriji.

Do sada nisu pronađeni DNK ostaci grupa starijih od C, E i F, što odgovara teorije o postpotopnoj generaciji koja potiče od tri pomenuta sina.

BOŠNJACI I E HAPLOGRUPA

Ovo je najrasprostranjenija haplogrupa među Bošnjacima Sandžaka (naročito: Novi Pazar, Tutin, Sjenica, Rožaje, Plav i Gusinje), koji se mogu naći u BAZI. Na MAPI možete naći njihovu identifikovanu rasprostranjenost na Balkanu. U nešto manjem procentu je ima i među Bošnjacima Bosne.

Bošnjaci Sandžaka ove haplogrupe uglavnom vode porijeklo od tri velika plemena: Kuči, Klimente i Vasojevići.

Izvori: Eupedia, Poreklo, Britam, Bošnjački DNK projekat

REKLAME
Test
Test

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *