G-M406 – antička

Svi testirani G2a-M406 ili G2a2b1 su potomci čovjeka koji je živio prije 8000 godina.  U današnjici svoje najveće procente bilježi u Anadoliji, južnom Balkanu, Apeninima, Alpima, centralnoj Francuskoj i na Iberijskom poluostrvu. G2a-M406 nije indoevropska grana, kao većina G2a grana u Evropi.

Migracije G-M406

Savremeni naučnici smatraju da je nastala ili proširilila se u Anatoliji je prije 12 000 godina, a da su već do prije 8000 godina raširila od Italije do Irana.

Za sada nemamo potvrdu drevne DNK za G-M406 među stotinama uzoraka evropskog neolita, što ide u prilog tezi u dolasku njenih pripadnika u Evropu u periodu 2200—700. p. n. e.  sa područja južnog Kavkaza.

Prvo veliko trgovinsko carstvo koje se priključilo oba kraja Mediterana bilo je Feničani koji potiču sa područja Palestine. Poslije nestanka Feničana, Grci, Rimljani i neki “varvari” mogli su širiti G-M406 iz istočnog Mediterana na zapad.

Međutim, nalaženje uzoraka G-M406 u drevnim izoliranim gorama na Sardiniji, ukazuje na dolazak G-M406 na ostrvo prije dolaska Feničana.

 

Statistika G-M406

Prema gustini naseljenosti, potomaka G-M406 danas je najviše u današnjoj Turskoj, tačnije u Anadoliji i oni su jedni od najstarijih Anadolaca. G-M406 Turci, Grci, Jermeni i Gruzijci imaju blisko greko-anadolsko porijeklo.

Na ostrvu Cres u Hrvatskoj je indentificirano 4% pripadnika G-M406 haplorgupe. U istočnoj Hercegovini je identificirano do 2% ove haplogrupe.

Na Balkan je G-M406 najvjerovatnije došla sa grčkim kolonijama, jer je teza o neolitskoj G-M406 jako slaba, jer ne posjeduje dokaze.

G-M406 kroz historiju

Predhistorija

Najstariji pronađeni testirani G-M406 pronađen je na Bliskom istoku, u na teritoriji južnog Kavkaza u periodu 3000 do 2000 godina prije nove ere.

Ta civilizacija je bila skoncentrisana oko grada koji je postojao na mjestu današnjeg glavnog grada Jermenije – Jarevan i čiji ostaci danas postoje.

Stara era

XII

Gradovi Feničana izborili stekli su svoju nezavisnost oko 1200. godine kao rezultat pada Hetitskog kraljevstva. Njihovo slovno pismo predstavlja osnovu svih drugih zapadnosemitskih azbuka, a time i evropskih, mongolskih i indijskih pisama.

VIII

Ekspanzija Asirije u 8. vijeku p. n. e. dovelo je do gubitka nezavisnosti važnih trgovačkih centara u Siriji što je dovelo do toga da Feničani postanu glavni nabavljači sirovina Asirskom carstvu. Zbog toga su bili prinuđeni da svoju trgovačku mrežu prošire van istočnog sredozemlja. Tako je došlo do osnivanja raznih trgovačkih kolonija širom Mediterana.

Feničani su osnovali kolonije u svim delovima Sredozemnog mora. I Kadiz u Španiji i Marsej u Francuskoj, kao i većina gradova na Sardiniji i Korzici, i Kartagina na sjevernoj obali Afrike, sve su to bile feničanske naseobine mnogo prije nego što su pripadale Grcima i Rimljanima.

Grčka je u 8. vijeku p. n. e. počela izlaziti iz mračnog doba koje je slijedilo nakon propasti Mikenske civilizacije. Pismenost se izgubila i mikensko pismo je zaboravljeno, pa su Grci prilagodili feničansko pismo grčkome i od oko 8. vijeka počinju se pojavljivati pisani zapisi. Grčka je bila podeljena na mnogo malih zajednica, polisa.

Grci oko 750. p. n. e. započeli širenje koje je potrajalo 250 godina, naseljavajući kolonije u svim pravcima. Na istoku su prvo kolonizovali egejsku obalu Malu Aziju, a onda Kipar i obale Trakije, Mramorno more i obale Crnog mora. Na zapadu su naseljene obale Albanije, Dalmacije, Sicilije i južne Italije, a onda i južna obala Francuske, Korzika pa čak i sjeveroistočna Španija. Grčke kolonije su osnovane i u Libiji. Današnji gradovi Sirakuza, Napulj u Italiji, Marselj i Istanbul u svom početak su bili grčke kolonije Surakuza, Neapolis, Masilija i Vizantion.

VI

Do 6. vijeka pojavilo se nekoliko dominantnih gradova u grčkim poslovima. To su bili gradovi Atina, Sparta, Korint i Teba. Svaki od njih je stavio okolna seoska područja i manje gradove pod svoju upravu, a Atina i Korint su pak postali glavna pomorska i trgovačka sila.

U Joniji (današnja egejska obala Turske) grčki gradovi, koji su uključivali velika središta poput Mileta i Halikarnasa, nisu mogli održati svoju nezavisnost i došli su pod vlast Persijskog carstva sredinom 6. vijeka.

Godine 538. p. n. e. Fenikiju su pokorili Persijanci.

V

U petom vijeku se vode grčko-perzijski ratovi, koji su se završili oslobađanjem Vizantiona 478. godine p.n.e.  i pomirskom nadmoću Atine.

Nakon grčke pobjede u bici kod Eurimedonta 466. p. n. e., Persijanci više nisu bili prijetnja.

431. p. n. e.  je izbio Peloponeski rat između Atine i Sparte i njenih saveznika, koji završio pobjedom  Sparte 404. p. n. e.

IV

339. p. n. e. Makedonija objavljuje rat Atini, Sparti i Tebi.

Od 331. do 324. p. n. e, Aleksandar Makedonski je osvojio sve između grčih polisa do Indije.

II

Bitkom kod Korinta godine 146. pne. Grčka pada pod vlast Rima.

Nova era

II

U 2. vijeku Grci su postali dio rimske vladajuće klase.

III

Od 264. p. n. e. počinju Punski ratovi između Rima i Kartagine – nasljednika Fenikije.

IV

330. n.e. kada je rimski car Konstantin Veliki na mjestu nekadašnjeg grčkog grada Bizantija osnovao novu carsku prijestolnicu Konstantinopol, a što se tradicionalno uzima kao početak Bizantskog Carstva.

BOŠNJACI I G-M406

Ovo je jako rijetka grana među Bošnjacima, a testirani se mogu naći se mogu naći u BAZI. Na MAPI možete naći njihovu identifikovanu rasprostranjenost na Balkanu.

 

Izvori: Eupedia, Wikipedia, G haplogroup project, Bošnjački DNK projekat

REKLAME
Test
Test

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *