G2 – staroevropska/istočna

Haplogrupa G proistekla je iz šire haplogrupe F,tj. iz GHIJK grupe. Karakteristična je prije svega za populaciju zapadnog Kavkaza i Anadolije , Evrope i Irana. U Evropi se vezuje za prvu ekspanziju sa Bliskog istoka u Evropu (naučno poznata kao period neolita). Ekspanzija je došla do regiona Alpa i Rajne.

G2a danas čini između 5 do 10% muške populacije evropskog mediterana, dok je relativno rijetka u severnoj Evropi. Jedini evropski regioni gdje G2a prelazi 10% populacije su Kantabrija u sjevernoj Španiji, sjeverni Portugal, centralna i južna Italija (ponajviše Apenini), Sardinija, sjeverna Grčkoj i Tesalija, Krit, i među Gagauzima u Moldaviji – svi ovi regioni su planinski i relativno su izolovani. Drugi evropski regioni sa frekvencijama približnim 10% su Asturija u sjevernoj Španiji, Overnja u centralnoj Francuskoj, Švajcarska, Sicilija, Egejska ostrva i Kipar.

Smatra se da je nastala u jugozapadnoj Aziji prije 48 000 godina, dok u periodu od prije 8000 godina migriraju u Evropu.

G HAPLOGRUPA KROZ HISTORIJU:

G haplogrupa nastaje na Bliskom istoku. Najraniji identificirani uzorak je iz 8 000 BC.

Do 5 500 BC, G2a preuzima potpunu dominaciju nad Bliskim istokom.

U narednih 500 godina, G2a preko Balkana osvaja Evropu i progoni i asimilira sa Balkana tada dominantni I2a2.

Narednih 1500 godina, G2a na jugu i istoku se borila sa I2a1 na sjeveri i zapadu oko domunacije nad Evropom. G2a čini 45% pronađenih uzoraka iz ovog perioda.

G2a je preživjela prvu indoevrospku invaziju.

Nakon 2000 BC, dominaciju G2a na Balkanu je preuzela J haplogrupa, kroz posljednju indoevropsku invaziju i G2a je sa Balkana skoro izbrisana.

G2a haplogrupa u velikom procentu danas je preostala jedino na zapadnom Kavkazu.

Oseti su ‘najčistokrvniji’ predstavnici G haplogrupe u svijetu.

 

STATISTIKA:

Procentualna zastupljenost G haplogrupe danas je najveća na Kavkazu kod Gruzijaca, Oseta, muslimana Abazina, Kabardinaca, Balkara, zatim kod starog evropskog naroda na Sardiniji.

Jezik naroda Kavkaza, kartavelijskog i zapadnokavkaskog  porijekla je povezan sa ovom haplogrupom.

Primjetno je i poklapanje visokog procenta haplogrupe G sa alpskim rasnim tipom.

RASPOROSTRANJENOST G HAPLOGRUPE U EVROPI DANAS:

 

PODGRUPE I ZASTUPLJENOST:

 

G2a1a L293

Nalazi se isključivo u regionu Kavkaza.

G2a1a1 P18_1

Ova varijanta haplogrupe G je tipična za Osetine kod koji je prisutna sa 32%, kod Abhaza 16% i kod Čerkeza 8%. U ostatku Kavkaza nije značajnije zastupljena. Staljin je imao ovu haplogrupu.

G2a1b2 L91

Ostaci tzv. Ledenog čovjeka u Alpima, prozvanog Otzi , datirani 3300. godine prije naše ere, ostaci su pronađeni u ledu, a Otzi je po svoj prilici stradao nasilnom smrću, testiran je kao G2a1b2 L91

Ova grana je najprisutnija u Evropi, ali se javlja i u severnoj Africi i u zapadnoj Aziji (Jermeni 0,9%). L91 je bila (uz G2a2b-L30) jedna od najzasupljenijih grana među neolitskim zemljoradnicima, a danas je najveći procenat ove grane zabilježen na Korzici (11,2%), Sardiniji (6%) i u Egiptu (4,1%).

G2a1c1 M406

Najzastupljenija je u Grčkoj i Turskoj i u istočnom Mediteranu i smatra se da nije starija od 4.000 godina. Polovina od svih turskih G pripada ovoj specifičnoj haplogrupi. Povećanu prisutnost ova grupa ima i u Libanu, Palestini i Jordanu.

Najzastupljenija na prostoru istočnog Mediterana. Najveći procenat bilježi među Čamamalima (etnička grupa u Dagestanu), oko 18,5%, i među izraelskim Druzima (8,1%). Prisustvo veće od prosjeka bilježi među Grcima zapadne Turske (3,4%), na Siciliji (2,6%), Italiji i Turskoj (2,4%), i na Kritu (1,9%).

 G2a2b2a1a1a-U1

Najčešća je kod Adigejaca (40%), Čerkeza (36,5%), Kabardina (29%), Abasina (23,3%), Abhaza (22,8%), a visok procenat bilježi i u Palestini (16,7%). Za sada nije pronađena na neolitskim nalazištima, a najvjerovatniji scenario za dolazak najvećeg broja njenih pripadnika u Evropu su seobe Indoevropljana sa područja Jamne kulture na zapad.

G2a1c2a P303

Ovo je glavna varijanta haplogrupe G koja je prisutna u Evropi. Ima je svuda u Evropi u procentu od oko 5%, sem u Skandinaviji i Baltičkim državama. Najviši procenat ove haplogrupe na jednoj konkretnoj lokaciji je ostrvo Ibica gdje je ima oko 16%. Prisutna je i na Kavkazu pogotovo kod Čerkeza i drugih kavkaskih naroda.

G2a1c2a1a1 L13

Najprisutnija u sjevernoj  centralnoj Evropi, i nema je van Evrope.

G2a1c2a1b L497

Ubjedljivo najzastupljenija varijanta haplogrupe G u Evropi.

G2a1c2a1c Z1903

Karakteristična za Evropu.

G2a1c2a1c1a L640

Prisutna samo na Britanskim ostrvima.

G2a1c2a1d L660

Prisutna samo u Evropi.

G2b1 M283

Veoma interesantna i specifična haplogrupa. Prisutna praktično samo kod Aškenaskih Jevreja i čini 7% ukupne aškenaske genetike. Postoje indicije da je pripadala italijanskim Jevrejima tzv. Italkim koji su u Italiju došli još nakon uništenja Jerusalima od strane Rimljana, a  koji su potom u 16. vijeku migrirali u Poljsku i Litvaniju. Starost ovog jevrejskog klastera procjenjuje se na oko 1.000 godina.

POZNATE LIČNOSTI:

Luj XVI, posljednji francuski kralj, giljotiniran 1793. od strane revolucionara. Prilikom egzekucije mnogo je naroda skupljalo kraljevu prolivenu krv, tako da je nešto od te krvi dočekalo da bude DNK analizirano u 21. vijeku. Utvrđeno je da je kralj nosio G2a1c2a1 L140 haplogrupu.

Josif Visarionovič Džugašvili Staljin ( na osnovu testa njegovog unuka). Staljinova uža haplogrupa je G2a1a1 P18, haplogrupa tipična za Osetine, pa je sasvim vjerovatna teza mnogih da Staljin nije bio etnički Gruzin već Osetin.

 

MIŠLJENJE KREACIONISTA

Godine koje su spomenute su izračunali teoretičari evolucije koji vjeruju da su ljudi živjeli u pećinama do prije 10 0000 godina. Većina ljudi na planeti su vjerujući i prije prihvataju mišljenje teoretičara kreacije od teoretičara evolucije.

Nema više razilaženja među naučnicima da svi ljudi potiču od jednog praoca – A haplogrupe i svi su se složili da se on zove Adam. Također nema razilaženja da većina populacije također potiče od CR haplogrupe – drugog praoca ljudi, u kojem su neki teoretičari kreacije prepoznali Nuha, a.s./Noa, koji je prema svetim spisima imao tri sina: Ham, Šam i Jafet.

CR haplogrupa se dijeli na C – Jafetiti – najviše žute rase u Aziji, DE – Hamiti – najviše crne rase u Africi i F – Semiti – bijela rasa, 90% ostatka svijeta. Miješanjem rasa je nastalo puno drugih naroda različitih izgleda i boja kože. Postoje i drugačija kreacionistička tumačenja, međutim nauka najviše daje potporu ovom tumačenju. Postoje i raziliženja među religijama. Jevreji i hrišćani vjeruju da su na Nuhovoj, a.s/Noinoj lađi preživjeli samo njegovi potomci. Muslimani vjeruju da je bilo još preživjelih. DNK je utvrdio da danas postoje u Africi potomci A i B haplogrupe, što ide u prilog muslimanskoj teoriji.

Po ovoj teoriji G haplogrupa bi bila semitskog F porijekla.

Do sada nisu pronađeni DNK ostaci grupa starijih od C, E i F, što odgovara teorije o postpotopnoj generaciji koja potiče od tri pomenuta sina.

BOŠNJACI I G HAPLOGRUPA

Ova haplogrupa je zastupljena među Bošnjacima u iznosu do 2% a uzorci se mogu naći u BAZI.

 

REKLAME
Test
Test

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *