J2 – bliskoistočna/sjeverna

Haplogrupa J proistekla je iz paragrupa IJK i IJ. U tom smislu najbliža joj je haplogrupa I. Iako bliske u filogenetskom stablu, ove dvije haplogrupe pokazuju prilično drugačiju teritorijalnu zastupljenost. Dok je haplogrupa I uglavnom ograničena na Evropu, haplogrupa J je najdominantnija haplogrupa Bliskog Istoka. Mnogi je povezuju sa tzv. semitskim narodima, ali takvo shvatanje je prilično pojednostavljeno, jer haplogrupa J obuhvata, pogotovo na Kavkazu, mnoge narode koji nisu semitskog porijekla. Ona bi mogla biti i haplogrupa starih mesopotamskih, maloazijskih i levantskih naroda kao što su Huriti, Heti, Feničani. Danas je haplogrupa J veoma prisutna kod istočnokavkaskih naroda, kod Arapa, Turaka, kritskih i kiparskih Grka i Jevreja.

Haplogrupa J2 se smatra tipičnom haplogrupom Levanta ili istočnog Mediterana, Male Azije i Mesopotamije. Prisutna je i na Kavkazu, a migracijama i u Evropi, Indiji i Iranu. Za razliku od haplogrupe J1 nije značajnije zastupljena u sjevernoj Africi.  U Indiju je ova haplogrupa stizala Arijevskim invazijama.

Smatra se da je J2 haplogrupa nastala na Bliskom istoku prije 20 000 godina. Odatle se širila po čitavom istočnom Mediteranu. S obzirom na visoke frekvencije i haplogrupe J1 i haplogrupe J2 u istočnom Kavkazu, kao i veliku starost i raznovrsnost haplotipova moglo bi se pretpostaviti i kavkasko porijeklo ove haplogrupe.

J2 HAPLOGRUPA KROZ HISTORIJU:

J haplogrupa je nastala na Kavkaza ili na Bliskom istoku. Stara DNK je do sada otkrila isključivo na Kavkazu.

J2 haplogrupa se proširila po Bliskom istoku u periodu 6000 godina prije nove ere.

J2 zajedno sa J1 haplogrupa je u potpunosti dominarala Levantom do 2000-tih godina prije nove ere.

U periodu od 2000 do 1000 godina prije ere, su masovno prve grane J2 naselile Evropu.

Sljedeći talas naseljavanja J2 u Evropu je išao malim dijelom kroz Feninačen-Kartaginjane, zatim za vrijeme Rimskog carstva, kada nije bilo granica između Bliskog istoka i Evrope.

Također, vrlo je vjerovatno da su određene grane J2 naselile Evropu kroz muslimanska osvajanja Španije, Sicilije, Balkana i Krima.

Na Kavkazu je to Nakh narod od kojih su nastali Inguši i Čečeni. Na Mediteranu su to po svoj prilici stari Krićani koji su stvorili Minojsku civilizaciju. Interesantno je da se u grčkim izvorima stanovnici Krita izjednačavaju sa starim narodom Pelastima, a Pelasti sa Filistejcima, mogućim precima današnjih Palestinaca. Govorilo se mnogo i o antičkim Feničanima kao tipičnoj J2 populaciji. Sudeći po visokoj prisutnosti J2 haplogrupe oko Bosfora vjerovatno su i stari Bizantinci bili pretežno J2a.

STATISTIKA:

Najtipičniji predstavnici J2 haplogrupe su Inguši i Čečeni.

Izvorni jezik J haplogrupe je danas sačuvan u čečenskom jeziku.

PODGRUPE:

J2a M410

Prisutna je kod naroda Bliskog Istoka, jugoistočne Evrope i istočnog Mediterana i Kavkaza.

U Evropi najzastupljenija je na Kritu 35%, južnoj Italiji i Siciliji 20-30%, Jevrejima u Portugalu 25%.

J2a1a M47

Nalazi se u malim frekvencijama u Gruziji, južnom Iranu, Saudijskoj Arabiji, siriji, Tunisu.

J2a1b M67

Tipična podgrupa kavkaskih Nakh naroda: Čečena i Inguša. Kod Inguša ova haplogrupa zastupljena sa 88%, a kod Čečena 58%. U manjim frekvencijama nalazi se i kod ostalih naroda Kavkaza, a prisutna je i na Balkanu i južnoj Italiji.

J2a1d M319

Nalazi se u umjerenim frekvencijama među kritskim Grcima, iračkim i marokanskim Jevrejima.

J2a1h2a1 M158

Nalazi se u malim frekvencijama u Turskoj, južnoj Aziji, Indokini.

 

J2b1 M205

Ova podgrupa nigdje nije prisutna u nekom većem procentu. Ima je u cijeloj Evropi, Bliskom Istoku u manjim procentima.

J2b2 M241

Najprisutnija u Evropi među Albancima u procentu od oko 16%, ali je ima u manjim procentima i kod drugih naroda u Evropi. Prisutna je u nešto većem procentu među Maronitima u Siriji i Libanu, kao i kod nekih plemenskih skupina u Indiji.

 

MIŠLJENJE KREACIONISTA

Nema više razilaženja među naučnicima da svi ljudi potiču od jednog praoca – A haplogrupe i svi su se složili da se on zove Adam. Također nema razilaženja da većina populacije također potiče od CR haplogrupe – drugog praoca ljudi, u kojem su neki teoretičari kreacije prepoznali Nuha, a.s./Noa, koji je prema svetim spisima imao tri sina: Ham, Šam i Jafet.

CR haplogrupa se dijeli na C – Jafetiti – najviše žute rase u Aziji, DE – Hamiti – najviše crne rase u Africi i F – Semiti – bijela rasa, 90% ostatka svijeta. Miješanjem rasa je nastalo puno drugih naroda različitih izgleda i boja kože. Postoje i drugačija kreacionistička tumačenja, međutim nauka najviše daje potporu ovom tumačenju. Postoje i raziliženja među religijama. Jevreji i hrišćani vjeruju da su na Nuhovoj, a.s/Noinoj lađi preživjeli samo njegovi potomci. Muslimani vjeruju da je bilo još preživjelih. DNK je utvrdio da danas postoje u Africi potomci A i B haplogrupe, što ide u prilog muslimanskoj teoriji.

Po ovoj teoriji J haplogrupa bi bila semitskog F porijekla. Božiji poslanici u većini pripadaju J1 haplogrupi.

Do sada nisu pronađeni DNK ostaci grupa starijih od C, E i F, što odgovara teorije o postpotopnoj generaciji koja potiče od tri pomenuta sina.

BOŠNJACI I J2 HAPLOGRUPA

Ova haplogrupa je zastupljena među Bošnjacima u iznosu 14% a uzorci se mogu naći u BAZI. Naročito je zastupljena na istoku Sandžaka.

REKLAME
Test
Test

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *